De QR-code had een imagoprobleem. In de beginjaren stonden ze op drukwerk dat niemand scande, leidden ze naar websites die niet mobiel-vriendelijk waren, en raakten ze bedekt met stickers of uitgevlakt door zon en regen. Marketeers gebruikten ze omdat het kon, niet omdat het iets opleverde.
En toen veranderde alles. Niet door een technologische doorbraak, maar door een combinatie van factoren die elkaar versterkten: smartphones met ingebouwde QR-scanners, een pandemie die contactloos betalen normaal maakte, en een generatie gebruikers die inmiddels precies weet wat ze van een QR-code kunnen verwachten.
De code zelf is niet veranderd. Wat veranderde, is de context eromheen. En voor merken die aan phygital marketing doen, is dat precies het punt.



