Twee vormen van motivatie. Eén die stopt als jij stopt met betalen.
Extrinsieke motivatie is eenvoudig te begrijpen: iemand doet iets omdat er een beloning tegenover staat. Een kortingscode, een spaarpunt, een kans op een prijs. Het werkt. Zolang de prikkel aanwezig is, blijft het gedrag aanwezig.
Maar wat er dan verdwijnt als de prikkel stopt, is precies het probleem.
Intrinsieke motivatie werkt anders. Iemand doet iets omdat het zelf de moeite waard is. Omdat het plezier geeft, zinvol aanvoelt, of aansluit bij wie ze zijn. Geen beloning nodig. Geen herinnering vereist.
Bij Livewall ontwerpen we digitale ervaringen die gedrag veranderen en behouden. En we zien keer op keer hetzelfde: projecten die draaien op externe prikkels presteren goed in de eerste fase en zakken daarna in. Projecten die inzetten op intrinsieke motivatie starten langzamer, maar blijven presteren.
De vraag is niet welk type motivatie 'beter' is. Het gaat om wanneer je welk type inzet, en hoe je ze combineert zonder het ene door het andere te ondermijnen.


