Same building, different world
Ik ben twee jaar weg geweest bij livewall. Toen ik terugkwam dacht ik eigenlijk gewoon: ik pak wel weer op waar ik gebleven was. Nou, dat viel dus tegen. Niet omdat de mensen anders zijn, die zijn nog precies hetzelfde, en de ambitie ook. Maar de manier waarop hier nu gewerkt wordt, dat herken ik gewoon niet meer. Ik zie nu gewoon een designer zelf een animatie bouwen, zonder dat daar een developer aan te pas komt, iets wat vroeger een kwartaal duurde staat er nu in een paar weken. De afstand tussen een idee en een werkend product, die is er bijna niet meer.
Veel mensen denken dat werken met AI betekent dat je minder gaat doen. Je zet een tool aan en die doet het wel voor je. Maar zo werkt het niet, merk ik. Mensen zijn juist meer bezig met waar ze echt goed in zijn. De tools nemen het saaie werk over, en dan blijft er ineens tijd over om na te denken, om te ontwerpen. De designer die nu zelf kan bouwen staat dichter op haar eigen werk dan ze ooit heeft gestaan.
Wat me eigenlijk het meest opvalt is de sfeer. Mensen laten me vijf versies zien in plaats van één. Gooien tijdens de lunch zomaar een nieuw idee op tafel. Proberen iets uit, gewoon omdat het nu in een paar uur kan in plaats van in een paar weken. Niemand wacht meer op een go, mensen bouwen het gewoon en laten het je zien. Die energie was er twee jaar geleden trouwens ook al, alleen kon het toen nooit meteen ergens landen. Nu wel.
